In the rhythm of cosmos! O Δημήτρης Παρούσης, ένας Ελληνας δημοσιογράφος, αυτή τη στιγμή ταξιδεύει στον κόσμο. Παρακολουθήστε on line την περιπλάνησή του, μοιραστείτε τις εμπειρίες του, ταξιδέψτε μαζί του...
EN

EN

GR

GR

FR

FR

DE

DE

ES

ES

Απρίλιος
MoTuWeThFrSaSu
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Ιστορίες ανά χώρα

Περού, η Αθανασία στη Λίμα, 22 Νοεμβρίου 2009


 

«Αμα θέλεις την ευτυχία την έχεις. Βρίσκεται μπροστά στα πόδια σου. Υπάρχει ευτυχία στη ζωή, δεν είναι μύθος…». Κρατώ ως πρόλογο της σημερινής μας ιστορίας αυτή την κουβέντα της Αθανασίας Καβελαρά. Είναι η πρώτη ελληνίδα ταξιδιώτισσα που συνάντησα στην τρίτη φάση της περιπλάνησής μου. Συναντηθήκαμε τυχαία στο hostel που μένω, εδώ στη Λίμα του Περού.

Οι Ελληνες ταξιδιώτες είμαστε σπάνιο είδος τουρίστα στη Λατινική Αμερική και πόσο μάλλον μια 27χρονη που μόνη της από το Δεκέμβριο του 2008 περιπλανιέται στη Λατινική Αμερική, εκπληρώνοντας το όνειρό της.

«Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να έχω κάνει κάποια λάθη, αλλά αγαπώ κάθε μέρα αυτού του ταξιδιού».

Η Αθανασία στους 11 αυτούς μήνες της περιπλάνησής της βρέθηκε στην Αργεντινή, τη Χιλή, τη Βολιβία, λίγο στη Βραζιλία και σήμερα είναι στο Περού. «Διαπίστωσα στην πορεία του ταξιδιού μου ότι δεν έχει κανένα νόημα να πηγαίνεις από τον έναν τουριστικό προορισμό στον άλλον. Κάποια στιγμή βαριέσαι. Ετσι βρέθηκα για παράδειγμα να μένω τρεις μήνες στη ζούγκλα της Βολιβίας και κατάλαβα πως υπάρχει και άλλος τρόπος να ταξιδεύεις. Αυτός που σε κάνει να γνωρίζεις πραγματικά τους πολιτισμούς που επισκέπτεσαι, να γνωρίζεις τους ντόπιους, η καθημερινότητά τους να γίνει και δική σου. Εκεί πια νομίζω ότι ταυτίζεσαι με αυτό που λέμε πραγματικό ταξίδι. Θα μπορούσα να γνωρίσω όλη την Λατινική Αμερική σε αυτό το χρονικό διάστημα, αλλά προτιμώ να υιοθετώ την καθημερινότητα των ντόπιων από το να είμαι περαστική από πόλη σε πόλη».

«Το όνειρο του ταξιδιού αυτού είναι μια μεγάλη ιστορία. Πάντα το ήθελα. Βέβαια υπήρχαν κάποια στάδια προσαρμογής. Για παράδειγμα μια περίοδο στο Άμστερνταμ με Εράσμους, μεταπτυχιακά στο Εδιμβούργο, ταξίδια μόνη μου στην Πολωνία και στην Τσεχία. Πριν ξεκινήσω είχα φόβο. Ολοι μου έλεγαν ότι πάω να κάνω κάτι επικίνδυνο. Βέβαια στην πράξη αποδείχθηκε ότι οι κίνδυνοι είναι ελάχιστοι και επιπλέον, όσοι μου έλεγαν για το επικίνδυνο της υπόθεσης, έκαναν μόνον υποθέσεις γιατί ποτέ δεν είχαν ταξιδέψει. Στους 11 μήνες που ταξιδεύω δεν μου συνέβη τίποτα το κακό, ευτυχώς».

«Οικονομικά, μμμμμμμμ… Το βασικό είναι να αλλάξεις στη νοοτροπία σου πώς ξοδεύεις τα χρήματα. Μπορείς να κάνεις οικονομίες. Στο Εδιμβούργο για ένα χρόνο έκανα δύο δουλειές για να μαζέψω χρήματα. Αν δούλευα στην Ελλάδα σίγουρα θα έπρεπε να περιμένω κάποια χρόνια παραπάνω δουλεύοντας… Δε χρειάζεται να είσαι πλούσιος για να ταξιδέψεις».

«Εμαθα πολλά σε αυτό το ταξίδι. Πρακτικά έμαθα να μιλώ Ισπανικά. Ως καθηγήτρια Αγγλικών έχω μια έφεση στο να μαθαίνω ξένες γλώσσες. Ηξερα και λίγα Ιταλικά και έτσι έμαθα γρήγορα. Εμαθα ότι τα όνειρα μπορούν να πραγματοποιηθούν, άρα αισιοδοξώ για τα μελλοντικά μου όνειρα. Εμαθα ότι το ταξίδι σου δίνει ενέργεια, σε κάνει να νιώθεις πιο δυνατή. Εμαθα να επιβιώνω μόνη μου σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Εκανα φίλους, πολλούς φίλους. Εμαθα πράγματα για τον εαυτό μου, για τις αδυναμίες μου, βελτίωσα το ένστικτό μου, αν μπορώ να το πω έτσι…». Η Αθανασία έχει σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία στην Αθήνα και έχει ένα μεταπτυχιακό στις πολιτισμικές σπουδές από το Πανεπιστήμιου του Εδιμβούργου στη Σκωτία.

«Επίσης στο ταξίδι αυτό ήρθα σε επαφή με τη φύση. Πριν δεν ήμουν ούτε φυσιολάτρης, ούτε ορειβάτης. Πίστευα ότι αυτά δεν μπορούν να τα κάνουν όλοι. Όμως δεν είναι έτσι. Μια χαρά τα κατάφερα. Και η φύση με κέρδισε…».

«Τους τρεις μήνες στη ζούγκλα της Βολιβίας, τους πέρασα ως εθελόντρια σε μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση που προστατεύει τα πούμα. Η δουλειά μου ήταν επί 8 ώρες την ημέρα να  προσέχω ένα πούμα, μέσα στη ζούγκλα. Μέναμε χωρίς ρεύμα, στη μέση του πουθενά, με βασικές υποδομές και με λίγο φαγητό. Ηταν όμως τόσο υπέροχα. Στιγμές μοναδικές… Η ευτυχία είναι δίπλα στα πόδια μας αλλά δεν το γνωρίζουμε».

«Θυμάμαι ότι μαζί με ένα φίλο κάναμε ωτοστόπ από το Σαντιάγο της Χιλής μέχρι τα σύνορα του Περού, μια απόσταση 1.500 χιλιομέτρων. Άλλη μοναδική εμπειρία. Μαθαίνεις να κοινωνικοποίησε περισσότερο».

Ρώτησα την Αθανασία να μου πει επιγραμματικά πέντε εικόνες που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη της από το ταξίδι αυτό: «Η πρώτη εικόνα είναι από τη ζούγκλα της Βολιβίας. Ποτέ δεν είδα ουρανό με τόσα αστέρια τα βράδια. Η δεύτερη είναι από το Σαλάρ ντε Ουγιούνι στη Βολιβία, μια τεράστια λίμνη από αλάτι (η βασική φωτό της ιστορίας μας). Τρίτη εικόνα από τα βουνά στο Ελ Τσαλτέν στην Αργεντινή, κοντά στην Παταγονία. Τέταρτη εικόνα χορεύοντας με τους Αργεντίνους Τσακαρέρα, έναν ντόπιο χορό. Και πέμπτη εικόνα το Βαλ Παραϊσο στη Χιλή».

«Οι γονείς μου ήταν επιφυλακτικοί. Όμως δε μου το απαγόρευσαν. Μάλιστα η μητέρα μου πριν μια βδομάδα ήταν εδώ για 21 μέρες. Ετσι μαζί με μένα και η μητέρα μου πραγματοποίησε ένα από τα όνειρά της. Περάσαμε υπέροχα. Άλλη μια μοναδική εμπειρία και μάλιστα είναι μεγάλη η χαρά μου, που η μάνα μου το φχαριστήθηκε».

«Δεν ένιωσα ποτέ μόνη μου. Δεν ξέρω γιατί αλλά πριν ένα μήνα είδα κάποιους ταξιδιώτες που είχαν μαζί τους ένα ποντικάκι. Ετσι αγόρασα κι εγώ ένα από την Αρικίπα του Περού. Ένα άσπρο ποντικάκι που ευτυχώς δεν προορίζεται για πειράματα αλλά για ένα ταξίδι στην υπόλοιπη Λατινική Αμερική. Τον ονόμασα Ραδαμίρ και είμαι πολύ ευτυχισμένη για τη… γνωριμία μας».

«Ηθελα επίσης να γράφω ιστορίες σε ένα μπλοκ. Το μπλοκ το ετοίμασα, αλλά διαπίστωσα ότι είναι πολύ δύσκολο αυτό. Ετσι έχω ελάχιστες ιστορίες. Απορώ Δημήτρη πόσα αποθέματα ενέργειας έχεις να κάνεις όλα αυτά και επιπλέον να γράφεις τα ρεπορτάζ σου αλλά και τις ιστορίες σου στην ιστοσελίδα».

Η συνάντησή μου με την Αθανασία ήταν τυχαία, αλλά στην ουσία τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όταν άρχισε το ταξίδι της πριν ένα χρόνο, κάποιοι φίλοι της Αναστασίας της είπαν για το godimitris. Τώρα στους τελευταίους μήνες της περιπλάνησής της με συνάντησε και στην πραγματικότητα. Τελικά ποια αλήθεια είναι η πραγματικότητα;

Οι φωτογραφίες της σημερινής ιστορίες είναι κυρίως φωτογραφίες της Αθανασίας. Η ίδια είχε πλάνο να γυρίσει τα Χριστούγεννα πίσω στο σπίτι της, στην Αγία Παρασκευή, στην Αθήνα. Ελπίζω να την έπεισα να μείνει μερικούς μήνες ακόμη στη Λατινική Αμερική. Χθες αναχώρησε για το βόρειο Περού. Εγώ έμεινα στη Λίμα. Εχω ακόμη αρκετές εκκρεμότητες να τελειώσω πριν πάρω το σάκο μου και τραβήξω για το νότιο Περού.

Αθανασία καλή περιπλάνηση.

Το ταξίδι συνεχίζεται, πάρε ένα σάκο κι έλα…

ΦΟΤΟ 1658

Τι ώρα είναι στην Ελλάδα;
4048
Days around the World