In the rhythm of cosmos! O Δημήτρης Παρούσης, ένας Ελληνας δημοσιογράφος, αυτή τη στιγμή ταξιδεύει στον κόσμο. Παρακολουθήστε on line την περιπλάνησή του, μοιραστείτε τις εμπειρίες του, ταξιδέψτε μαζί του...
EN

EN

GR

GR

FR

FR

DE

DE

ES

ES

Οκτώβριος
MoTuWeThFrSaSu
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031

Ιστορίες ανά χώρα

Περού, Περιβάλλον, 11 Νοεμβρίου 2009


 

Το Περού είναι μια χώρα, όσο δέκα Ελλάδες μαζί, και χωρίζεται σε τρεις ζώνες. Την παραλιακή, όπου κυριαρχεί η έρημος, αυτή στα βουνά των Ανδεων που κρύβει και όλο τον πολιτισμό της χώρας και τέλος την ζούγκλα, τόσο αυτή που συνορεύει με τον Αμαζόνιο (μην ξεχνάμε ότι ο ποταμός Αμαζόνιος γεννιέται στην περουβιανή γη), όσο και αυτή κοντά στα σύνορα με τη Βολιβία.

Πρόσφατα είχα βρεθεί στο Ικίτος, μια πόλη στην καρδιά της περουβιανής ζούγκλας, όπου ο μόνος τρόπος για να πας εκεί είναι είτε με αεροπλάνο είτε με ποταμόπλοιο και έπειτα από περιπλάνηση πέντε ημερών. Για την ιστορία αυτή δεν σας έχω γράψει καθώς την περίοδο εκείνη η ιστοσελίδα ήταν εκτός λειτουργίας. Όμως θα ξαναπάω σύντομα με ποταμόπλοιο.

Αποτυπώθηκαν έντονα στη μνήμη μου οι εικόνες από το αεροπλάνο. Απέραντο πράσινο τοπίο για όσο πιάνει το μάτι σου. Ο Αμαζόνιος δικαιολογημένα είναι ο πνεύμονας της Γης. Κάποιες από αυτές τις εικόνες, τις μοιράζομαι σήμερα μαζί σας. Μάλιστα σε μια φαίνεται εκεί που δημιουργείται ο Αμαζόνιος.

Σας τα λέω αυτά γιατί σήμερα, μια από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του Περού, η El Comercio, είχε σαν πρώτο θέμα μια μεγάλη αποκαλυπτική φωτογραφία με αφορμή την οικολογική καταστροφή που επιτελείται στα δάση του Περού.

Χιλιάδες εκτάσεις έχουν αποψιλωθεί από τα δέντρα και μετατράπηκαν σε έρημο. Οι εταιρείες που έχουν ορυχεία χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων τα οποία υπάρχουν σε αφθονία στο υπέδαφος της χώρας, εγκληματούν σε βάρος του περιβάλλοντος και το έργο τους πλέον είναι οφθαλμοφανές. «Ποιος μπορεί να βάλει φρένο σε αυτό το οικολογικό έγκλημα;», διερωτάται η εφημερίδα.

Η φωτογραφία με συγκλόνισε. Είναι μια αεροφωτογραφία κοντά στον ποταμό Madre de Dios. Στα σύνορα με τη Βολιβία, κάπου 600 χιλιόμετρα ανατολικά του γνωστού Μάτσου Πίτσου.

Οι δικές μου φωτογραφίες είναι από το βόρειο Περού, στα σύνορα με τη Βραζιλία. Δυστυχώς και εκεί, επειδή υπάρχουν πολλά κοιτάσματα πετρελαίου, η κυβέρνηση του Περού, έδωσε το πράσινο φως για την εκμετάλλευση άνευ ορίων περίπου του 70% της ζούγκλας, από εταιρείες πετρελαίου. Με σοκάρει η ιδέα, πως θα μετατραπεί αυτή η έκταση σε λίγα χρόνια.

Οι μόνοι που αντιστάθηκαν σε αυτή την πρόκληση, ήταν οι ιθαγενείς που ζουν εκεί. Θα θυμάστε πριν μερικούς μήνες, στις ειδήσεις, που έλεγαν ότι ιθαγενείς του Περού ξεσηκώθηκαν εναντίων της κυβέρνησης του Περού αντιδρώντας στην καταστροφή του Αμαζονίου.

Η είδηση είχε γραφικό χαρακτήρα στα περισσότερα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Κάποιοι ιθαγενείς εναντίων μιας κυβέρνησης. Κυρίως αριστερές οργανώσεις έσπευσαν να τους συμπαρασταθούν, μετατρέποντας την είδηση σε ακόμη πιο γραφική…

Από την άλλη η κυβέρνηση έστειλε τους Περουβιανούς στρατιώτες να επιβάλλουν την τάξη στους συμπατριώτες τους που έδιναν μάχη για να παραμείνει η ζούγκλα μακριά από οικονομικά συμφέροντα και να αποφευχθεί η καταστροφή. Σκοτώθηκαν δεκάδες πολίτες, στρατιώτες και αστυνομικοί.

Οι μεγάλες εταιρείες επιμένουν να πάρουν τις απαιτούμενες άδειες και να αρχίσουν την εκμετάλλευση του υπεδάφους, όπως ήδη κάνουν στα ορυχεία στο νότιο Περού. Τα οικονομικά συμφέροντα πολλά. Το αποτέλεσμα όμως ένα. Η καταστροφή του περιβάλλοντος.

Ευτυχώς για όλους μας, τελικά η κυβέρνηση του Περού έκανε πίσω. Δεν πέρασε από το κοινοβούλιο η απόφαση εκμετάλλευσης του Αμαζονίου. Δεν πέρασε όμως προς το παρόν. Οι μεγάλες εταιρείες ξέρουν από υπομονή. Δεν ξεχνούν το στόχο τους. Δεν είναι όπως ο λαός, που αποδεδειγμένα έχει κοντή μνήμη. Για παράδειγμα ο σημερινός πρόεδρος της χώρας, είχε διατελέσει πριν 12 χρόνια και πάλι πρόεδρος του Περού και μάλιστα η θητεία του τότε είχε φέρει τη χώρα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Σήμερα, αφού ο λαός ξέχασε, ο πρόεδρος αυτός είναι ξανά στη θέση του. Δεν αναφέρω το όνομα του προέδρου αλλά εσείς βάλτε όποιο όνομα θέλετε και για να μη νομίζετε ότι αυτό συμβαίνει μόνο στο «τριτοκοσμικό» Περού...

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, πια, η είδηση των ιθαγενών του Περού, όσο γραφική κι αν παρουσιάζεται, μας αφορά όλους.

Πιστέψτε με, ράγισε η καρδιά μου όταν είδα τη σημερινή φωτογραφία στην περουβιανή εφημερίδα, ράγισε το ίδιο και όταν είδα τις φωτογραφίες από την καμένη Πελοπόννησο. 

Στην περιπλάνησή μου στον κόσμο, πάνω από τρία χρόνια τώρα, έγινα μάρτυρας σε πολλές οικολογικές καταστροφές. Αν συνεχίσουμε έτσι, δεν μας βλέπω να υπάρχουμε ως άνθρωποι για πολύ ακόμη σε τούτη τη Γη.

Αν μπορείτε δείτε αυτό το video: http://www.youtube.com/watch?v=8jP8CC2rKj4&feature=player_embedded

Το ταξίδι συνεχίζεται, πάρε ένα σάκο κι έλα…

FOTO 1654

Τι ώρα είναι στην Ελλάδα;
4220
Days around the World